الحلقة العاشرة
عاد عمر الى منزله وجد والديه وسجى فى انتظاره القى عليهم السلام وهم ان يصعد لغرفته استوقفه مدحت
همست له بثينة :بالراحة يا مدحت مش كده
مدحت:اسكتى انتى خالص
عمر:خير يا بابا
مدحت:هيجى منين الخير يا سى عمر
عمر:بابا انا تعبان وعايز انام لو فى حاجة اتفضل قول
مدحت:ايه مش عجبك كلامى ولا ايه ولا الست هانم لسه مسيطرة عليك
عمر بنفاذ صبر:يا بابا كده كفاية فى حاجة ولا اطلع
مدحت:انت مش بتكلم خطيبتك ليه
عمر:بكلمها فى حاجة تانية
مدحت:لا مش بتكلمها ولا روحت هناك من يوم الخطوبة
مظبوط
عمر:اه مظبوط ومش هروح ومتحاولش انك تغصبنى على حاجة كفاية اللى انت عملته فيا
مدحت:ايه النغمة الجديدة دى يا استاذ عمر هو انت لسه على علاقة بالبت دى ……….انا سكت يوم الخطوبة لما جت كان ممكن اطردها وابهدلها اودام الناس كلها بس سكت عشان الموضوع يعدى على خير
عمربصرامة:لوكان ده حصل اقسملك بالله عمرك ماتكون هتشوف وشى تانى ابدا ……..كفاية اللى حصلها بسببى كمان عايز تهينها وتجرحها ما كفاية بقى كفاية
دخل زياد وسمع صوتهم العالى :ايه يا جماعة فى ايه صوتكم عالى اوى
مدحت:تعالى شوف اخوك الكبير بيعلى صوته عليا عشان حتة بت زى
دى
وقف زياد امامه:البنت دى عمر لو لف مش هيلاقى زيها ……واهى خلاص سابت الشركة كلها عشان حضرتك تستريح
مدحت:ماالك انت كمان……..ايه هى البت دى عاملكم عمل ولا ايه
عمر:ليه هو عشان انسانة محترمة وحبيتها تبقى عاملالى عمل لايا بابا ندى مش محتاجة لكل ده …ممكن ابقى اطلع ولا لسه محاضرة تانية
صعد هو وزياد الى غرفتهم متحدين مدحت والقى كل منهم بجسده على سريره شاردا تائها يفكر ويفكر ماذا سيحدث بعد ذلك
هانحن هنا فى اى احدى مدن الصعيد وبالتحديد فى قنا يجلس رجل فى العقد السادس من عمره على مائدة طعام وبجواره زوجته وابنتيه يتناولون طعام الافطار انه (همام المنشاوى) يدخل اليه ولده الاكبر (منصور)رجل فى اوائل العقد الرابع من عمره يجلس بجوار والده
منصور:صباح الخير يا بوى
همام:صباح الخير يا ولدى ….
مد يدك وافطر معانا
منصور:سبجتك …..همس له بس عاوزك فى موضوع مهم جوى
همام:ايه عرفت حاجة جديدة
منصور:عرفت كل خير يا بوى
همام:طيب انى كده الحمد لله …….الشاى يا حجة جوه ………ورايا يا منصور
زوجته فردوس:حاضر يا حج ….جومى يا فاطمة علقى على الشاى
فاطمة:حاضر يا اماه
عائشة الاخت الصغرى:هو فى ايه يا اما اخوى منصور عايز ابوى فى ايه
فردوس:يابت انتى بطلى تتحشرى احنا مالنا جومى جومى شيلى الوكل
دخل همام ومعه منصور الى غرفة وجلسوا سويا
همام:خير يا منصور …عرفت حاجة
منصور:طبعا يا بوى …ولاد عمى مراد عايشين
فى مصر مش اسكندرية يا بوى
همام:واحنا طول السنين دى عم ندور فى اسكندرية
منصور:بس هيروحوا منى فين …….هجبهم يعنى هجبهم
همام:منصور مش عايزين مشاكل يا ولدى مع عمك عبد القادر……..لو عرف ان احنا عرفنا مكانهم ومعرفش هيجوم الدنيا ومش هتجعد انت عارف بجاله عمره عم بيدور عليهم عشان ميراثهم
منصوربغضب:ميراث ايه يا بوى ده حجنا احنا مش هما زمان سابوها يبجى ملهمش حاجة عندينا
همام:يا ريت يا ولدى بس عمك بجى …….لو عرف باللى حوصل زمان مش بعيد يجتلنى
منصور:ايه يا بوى يجتلك …كيف عشان مين عشان دول …..ثم مين اللى ممكن يجوله
همام:هيكون مين الا نادية مرت عمك
منصور:هتخاف على ولادها من الجتل ولا ايه
همام:يا ولدى اناعمرى راح وانا عم بجدب على عمك واجوله دى راحت اتجوزت وخرجت بره مصر بولادها لما يعرف انى كدبت عليه ……مش بعيد يجاطعنى عمرى كله
منصور:متخافش يا بوى …….وجت ساعتها انا ليا تصريف تانى
همام:بس جولى كيفهم عيال عمك
منصور:اللى عرفته ان الكبيرة ندى بتشتغل فى شركة كبيرة بتاعت ملابس
همام:بتعمل ايه يعنى خياطة
منصور:لا يا بوى خياطة ايه دى مصممة كبيرة جوى ……..بس معرفش كل حاجة عنيها كلها كام يوم واعرف عنها كل حاجة
والولدين فى الثانوية
العامة اخر سنة وعنديهم امتحانات جريب انى مش هعمل حاجة لحد ما يخلصوا وساعتها اروحلهم واجبهم لحد هنا
همام:خد بالك يا ولدى ………اوعاك عمك يا خد خبر او حتى ولده عبد الرحمن ……انت عارف عبدالرحمن زى ابوه شديد جوى
منصور:على نفسه يا بوى مش عليا انى……….بكره هنشوف ايه اللى هيجرى
ذهبت ندى لشركة عزت حسب الاتفاق لم تشعر بارتياح عند دخولها الشركة ولكنها ارجعت ذلك لانه شئ جديد عليها
استقبلها عزت فى مكتبه الفخم الذى يبدو عليه الثراء الفاحش
عزت:اهلا اهلا انسة ندى اتفضلى
ندى:اهلا بحضرتك انا جيت حسب الميعاد
عزت:مواعيدك مظبوطة اوى ……..تحبى تشربى ايه
ندى:لا متشكرة اوى ممكن ندخل فى الشغل على طول
عزت:طيب يا ستى مش على طول كده اصبرى عليا شوية
ندى:معلش انا بحب ابتدى على طول مش عايزة اضيع وقت
عزت:تعجبينى
ندى:نعم
ارتبك عزت:اقصد يعجبنى حماسك ده
ندى:اه طيب ممكن اشتغل ولا ايه
عزت
:اه طبعا اتفضلى معايا
خرجت معه ليعرفها على الشركة …..ودخلت مكتبها الجديد الذى كان به مكتبان غير مكتبها
الاول لشريف والثانى شيرين كانا مصممان ازياء ايضا ولكن ندى كانت متخصصة فى ملابس المحجبات
عزت:اعرفكم يا جماعة الانسة ندى زميلتكم الجديدة هنا
شريف:يا الف اهلا وسهلا حللتى اهلا ونزلتى سهلا
ضربته شيرين بخفة فى كتفه:اهلا بيكى يا ندى معلش شريف بيحب الهزار
ندى:اهلابيكم …..لا عادى مفيش حاجة
اشار عزت لمكتب بجوار مكتب شيرين :ده مكتبك يا ندى ……تسمحيلى اقولك يا ندى من غير انسة
تذكرت كلمة عمر فى اول لقاء بينهم ………..
عمر:بصى يا ندا واسمحيلى اقولك ندا من غير انسة
خرجت من شرودها على صوت عزت:ايه روحتى فين يا ندى
ندى:ها لاابدا معاك
عزت:طيب اتفضلى اشتغلى وشريف وشيرين معاكى اهم لو احتجتى حاجة
ندى:متشكرة اوى
خرج عزت وتركهم …شريف:انتى يا اوختى ايه اللى رماكى مع الراجل ده
ندى:ليه كده
شيرين:شريف بس بقى انت هتخوفها ليه ……..معلش يا ندى اصل شريف بيحب يهزر………على فكرة خطيبى
ندى:بجد ……طيب ممكن تقولى بقى فى ايه يخوفنى انى اشتغل هنا
جذب شريف كرسى:بصى يا بنتى …..انا زى والدك برضه .ميغركش الشعرالاسود وتركيب السنان ده انا قديم اوى
شيرين:تصدق انا غلطانة انى ارضى بواحد اد جدى
ضحكت ندى بشدة ضحكة افاتقدتها من زمن :هو انتوا كده على طول
شريف :24 ساعة فى اليوم ابقى هاتى جيرانك وحبايبك نتسلى شوية
ندى:ماشى يا سيدى ونجيب كمان شوية لب نقزز
شريف:ده انتى قديمة اوى فى اختراع جديد اسمها مكسرات تعرفيه
ندى:اسمع عنه بس
شيرين:ندى انتى اول مرة تشتغلى
امسكت ندى با حدى المجلات التى تحتوى على ازياء قامت بتصميمها :ده شغلى
امسكت شيرين وشريف بالمجلة يتصفحان المجلة منبهرين بالازياء
شيرين:معقول ده شغلك ……ده حلو جدا
شريف:معنى كده انك كنتى بتشتغلى فى شركة
سليم
ندى:ايوه
شريف:وحد يسيب هناك ويجى هنا …..مش معقول
ندى:ليه يعنى
شريف:عشان اللى اعرفه ان عمر سليم انسان محترم جدا واخلاق واى حد يشتغل معاه صعب يسيبه
شردت للحظات:معلش بقى النصيب
شيرين:بصراحة يا ندى انا حبيتك اوى وشكلنا هنبقى اصحاب
ندى:يا ريت يا شيرى انا مليش غير واحدة بس ……..بس يظهر اننا خلاص معدناش هنشوف بعض تانى
مرحوالى شهران وندى تعمل فى شركة عزت الذى لم ترى منه الى الان اى شئ غير مريح
اما عمر دائما ما كان يخرج من المنزل ولا يعود الا بعد عدة ايام يبتعد فيها عن العالم
باكمله وحيدا كانت بثينة تشعر به وبحزنه وكثيرا ما تحدثت مع مدحت ان ينهى الزواج الذى بعد شهر …..فهى ترى عمر وكانه يحكم عليه بالاعدام كلما اقترب موعد الزواج
ولكنه لم يرضخ لتوسلاتها المستمرة وكان مصمما على اتمام الزواج فى موعده
اما انجى:مازالت تشعر بان هناك شئ غريب كان بين عمر وندى مع انها لم تعد تلتقى بها الا نادرا وبالغالب عبر اتصالات بينهم فقط ولكن حال عمر منذ رحيلها يوكد ان هناك شئ بينهم
كانت ندى مستمتعة بعملها مع شيرين وشريف وكانت شيرين بمثابة الاخت والصديقة ..بديلا عن انجى التى ارادت ندى ان تبتعد عنها حتى لاتشعر بها ……..اما عمر فمازال فى تفكيرها يسيطر عليها بشكل كبير لم يترك تفكيرها يوما ومع ذلك كانت تلوم نفسها على حتى مجرد التفكير به
شيرين:ندى يا ندى
ندى:ايه يا بنتى خضتينى
شيرين:الحقى احنا هنسافر شرم الشيخ
ندى:مين اللى مسافر
شيرين:انا وانتى وشريف ……اصل فى شركة تركية عملت اتفاق مع شركتنا عشان نصمم لها
ندى:طيب وايه علاقته بشرم الشيخ
شيرين:اصلهم جايين اسبوع شرم …….واحنا لازم نكون هناك عشان احنا مصممين الشركة
ندى:طيب وانا علاقتى ايه
شيرين:يا بنتى صححى معايا ده انتى قبل اى حد فينا عشان تصميمتك للمحجبات عجبتهم اوى
ندى:عشان كده ……طيب وهو السفر امتى
شيرين:الاسبوع الجاى ….بس مش احنا اللى هنروح بس
ندى:قصدك شريف
شيرين:لا اقصد ان فى شركة تانية هتشترك معانا
ندى:شركة ايه
شيرين:شركة عمر سليم
ندى:ايه لا مش رايحة
شيرين:ليه يا ندى……احنا مش بقينا اصحاب ممكن اعرف مالك غريبة انك تسيبى شركة زى دى ودلوقتى بترفضى ان احنا نكون معاهم ممكن افهم ليه
ندى بحزن:انا هحكيلك يا شيرين عشان انا معنديش غيرك دلوقتى احكيله لانى حاسة انى هموت
بجد
شيرين:حبيبتى بعد الشر عليكى …….احكى بقى وفهمينى
قصت عليها كل شئ منذ قابلت عمر اول مرة ….حتى اخر لقاء بينهم
شيرين:ياااااه يا ندى ده انتى جبل يا بنتى من يتحمل كده ……وانجى دى محستش انه مش عايزها انه مغصوب عليها حتى
انجى:كانت حاسة بس فرحتها بالخطوبة …….
نساها اى حاجة
شيرين:انا لو منه والله ما هيهمنى اى حد …..ثم انا اعرف ان ابوه رجل غنى جدا …معقول يكون عليه ديون
ندى:ده اللى انا عرفته منه ومن اخته
شيرين:ندى …انتى مش هتوقفى حياتك عشانه انتى بتقولى ان فرحهم بعد شهر هتستحملى تعيشى فى العذاب ده لحد امتى لما يخلفوا …..لا يا ندى عيشى حياتك وانسيه يمكن ربنا يرزقك بحد احسن منه
ندى:يا ريتنى قادرة …..حتى وانا نايمة بحلم بيه فى كل لحظة شايفه اودامى كانه معايا ……عشان كده بقول مش عايزة اسافر
شيرين:لازم تسافرى عشان الشركة اولا ……وعشان تقدرى تكملى تانى اوعى تضعفى يا
ندى اوعى
بعد حوالى اسبوع كانت ندى وشيرين وشريف وعزت فى مطار شرم الشيخ
عزت:حمدلله على السلامة يا جماعة
الجميع :الله يسلمك
استقلوا سيارة الى الشاليهات التى سيقيمون فيها طوال فترة الاسبوع ندا وشيرين فى شاليه وعزت وشريف فى اخر
عزت:بقولكم ايه يا جماعة الساعة 8 تكونوا جاهزين عشان هنقابل الجماعة الاتراك فى المطعم نتعشى سوا
شيرين:طيب تمام نستريح شوية لحد معاد بالليل
نام الجميع بعد عناء السفر واستقيظوا حوالى الساعة السادسة والنصف استعدت شيرين وندى لحفلة العشاء وكانو ا جاهزين فى الموعد
خرج عزت وشريف من غرفتهم وخرجت شيرين وندى ايضا مد
عزت يده لندى
عزت:ندى ممكن تمسكى ايدى عشان ندخل سوا يعنى شريف وشيرين مخطوبين ومع بعضهم
ندى بغضب:لا معلش انا اسفة مقدرش
عزت:ليه يعنى
شريف:عشان كده عيب ….وانتى يا بنت امسكى ايد اختك واوعوا تسيبوا بعض مش هندور عليكم احنا
امسك بيد عزت :تعالى انت معايا احنا رجالة زى بعض
فرحت ندى وشيرين بتصرف شريف اما عزت فكان غاضبا ويرى ان الطريق اليها ليس بسهل اقتربوا من المطعم فرن هاتف ندى وكان ناجى اتصل عليها ليطمئن عليها
ندى:طيب اتفضوا انتوا هرد على الموبيل واحصلكم …..امسك شريف بيد شيرين ودخلوا اما عزت ظل واقفا حتى
انهت المكالمة …..التفت وجدته خلفها
ندى:فى حاجة يا مستر عزت
عزت:ابدا مهنش عليا تدخلى لوحدك قلت استناكى
استغربت من تصرفاته الغريبة دخلت المطعم بجواره واتجهوا الى المائدة التى يجلس عليها اعضاء الشركة التركية ولكنهم ليسوا وحدهم
انه هو ……..عمر وانجى …….اها من القلب هل مازال يفكر فيه هل مازال يحب رويته
رفع عمر نظره وجدها امامه ومعها عزت غضب اجتاح كيانه وهو يراها مع غيره ماالذى يمكن ان يكون بينهم هل نسيته هل نسيت حبه ؟
عزت:اهلا اهلا ازيك يا عمر
عمر:اهلا ازيك يا عزت اخبارك ايه
نظر عزت لندى:انا زى الفل
نظر عمر لندى :ازيك يا ندى
ندى:الحمد لله ازيك يا عمر
عمر:انا الحمدلله
ندى لانجى:ازيك يا انجى
اقبلت عليها انجى :وحشتينى اوى كده يا وحشة تبعدى عنى بقالنا اد ايه مشوفناش بعض
ندى:معلش يا حبيبتى الشغل بقى
جلسوا جميعا على مائدة واحدة كان عمر يرسل نظراته الغاضبة لندى وهو يراها بجوار عزت حاولت ان تتفادا نظراته ولكنها بدون قصد كانت تنظر اليه اما انجى فكانت تلاحظهم مما اثار الشك بدخلها اكثر انه يوجد علاقة اكيدة بينهم
………اما عزت راقبهم منذ ان جلس وتاكد ان بينهم شئ من نظراتهم لبعضهم
انتهى العشاء ورحل اعضاء الشركة التركية وهما الجميع بالرحيل
عزت:ايه يا عمر انتوا قاعدين فين
عمر:هنا فى الشاليهات اللى تبع الفندق
عزت :احنا كمان انا فى شاليه……
عمر:نبقى جيران بقى انا فى الشاليه اللى جنبك على طول
عزت:طيب ايه رايكم نخرج نتمشى شوية
انجى:اه والله فكرة يا عمر يلا
ندى:طيب بعد اذنكم انا لازم اروح
انجى:ليه يا نودى تعالى معانا ……
عزت:ندى كلنا هنخرج مع بعض يلا بقى
عمر بغضب مكتوم:ايه يا ندى اسمعى كلام عزت
نظرت اليه غاضبة كيف يتركها معه ايمكن ان يكون احب انجى ولما لا فبعد قليل سوف تصبح زوجته ولن يحق لها مجرد التفكير فيه
ندى:لا معلش انا ماشية
دخلت بريهان مع زياد فى نفس اللحظة :هاااااى يا جماعة وحشتونى اوى
عمر:حمدلله على السلامة …….ايه يا زياد ايه اللى اخرك
زياد:اعمل ايه ….اصل بريهان اصرت تيجى معايا لما حجزت وجينا على طول
عمر:حمدلله على السلامة يلا تعالى نودى الشنط عشان تستريحوا
انجى:يعنى مش هنخرج
عمر:معلش خليها بكره
بريهان لندى:ايه ده ازيك يا ندى
ندى:اهلا ازيك
بريهان:انتى مش سيبتى الشركة ايه اللى جابك
تانى
ندى بتحدى:انا مش بشتغل فى الشركة انا بشتغل فى شركة تانية خالص وعن اذنكم عشان انا تعبانة
شيرين:خدينا معاكى يا نودى ……..يلا يا شريف
شريف:اودامى يا بنت انتى وهيا
عزت:معلش بقى يا انسة انجى بكره نخرج سوا عن اذنكم
عاد الجميع الى غرفهم ونام الجميع الا اثنين لم ينال النوم منهم
ندى ظلت ساهرة لم تنم ليلها حتى قامت وارتدت ملابسها وخرجت الى البحر الذى كان مباشرة اما الشاليه ظلت امامه ترى امواجه المتلاطمة بهدوء وتنظر الى السماء وتبكى وتبكى
اما عمر هو ايضا لم ينم ولم تفارقه صورتها وهى تدخل مع عزت غيرة شديدة تملكت منه احس باختناق فقرر الخروج الى البحر…….خرج فوجد ان احدا يقف على البحر احس انها هى كلما اقترب يشعر بضربات قلبه تزداد حتى وقف خلفها
عمر:ندى
التفت اليه :عمر ايه اللى صحاك
عمر:ومين قالك انى نمت
وقف بجوارها
ينظر الى البحر يشم الهواء الذى يتسلل الى صدره عله يزيح همه
عمر:مبسوطة يا ندى
ندى:الحمدلله وانت
نظر اليها:انا خلاص مفيش حاجة تفرحنى
ندى:ليه يا عمر انجى بتحبك ….ده مش هيخليك فرحان
عمر ابقى فرحان لو حبيبتى كانت معايا ……… لسه بتحبنى
ندى:عمراحنا مش خلصنا خلاص
عمر:لايا ندى مخلصناش …..انا لسه بحبك مش قادر افكر غير فيكى ……مش قادر
ندى:عمر قلتلك قبل كده انسانى فكر فى انجى ….شوفها كويس هتلاقيها بتحبك وبتخاف عليك
عمر:وانا بحب مين انا مش بحبها …..انا حاولت ومقدرتنش انتى وبس اللى مالكة عقلى وتفكيرى متعرفيش اد ايه اتضايقت
لما شفتك مع عزت كان نفسى اقوم اضربه واخدك منه وابعد بيكى عنهم كلهم
ندى:كفاية يا عمر …..عزت مجرد صاحب الشغل مش حاجة تانية
عمر:اه بس انا عارفه كويس وعارف الاعيبه وخايف عليكى منه
ندى:متخافش عليا …….عن اذنك
عمر :ندى استنى …….ندى انتى لسه بتحبينى
ندى:عمر كفاية كده
عمر:ردى عليا يا ندى لسه بتحبينى ولا نسيتى
نظرت اليه :لا يا عمر خلاص انا نسيت كل حاجة
همت ان ترحل صرخ بها:انتى كدابة يا ندى……..لسه بتحبينى انا عارف …..زى ماانا بحبك عايزة تهربى …….اهربى بس انا لسه جوه قلبك
جرت بعيدا وهى تبكى
دخلت غرفتها واغلقت الباب وظلت تبكى بحرقة استيقظت شيرين على صوتها وجدتها تجلس على الارض وتبكى
شيرين:ندا مالك فى ايه
القت نفسها بين احضانها:انا تعبانة اوى يا شيرين
شيرين:مالك بس ياحبيبتى …….انتى بتحبيه اوى كده
ندى:اه يا شيرين لسه بحبه ومش قادرة انساه مش قادرة
شيرين:وانا متاكدة ان هو كمان بيحبك انا متاكدة
ندى:بس مش من حقى ده حقها هى
رفعت راسها بيدها:ندى محدش عارف ايه اللى ممكن يجرى ……محدش عارف
دخل عمر غرفته وجد زياد يجلس على سريره
عمر:ايه منمتش ليه
زياد:انام ازاى بعد اللى شفته
عمر:شفت ايه
زياد:شفتك انت وندا وهى بتجرى وبتعيط
عمر:انا تعبت يا زياد تعبت والله
زياد:وانا هريحك
عمر/:تقصد ايه
زياد:عمر ابوك مفيش عليه فلوس لمكرم
صرخ به عمر:ايه بتقول ايه
زياد :ده اللى انا عرفته ……ابوك عمره ما استلف قرش من حد ولا عمره حط فلوس فى البورصة …..ابوك رصيده فى البنك
اقوى مليون مرة من مكرم
عمر:انت مين قالك
زياد:فاكر محمد عبدالله صاحبى اللى بيشتغل فى البنك كنت عنده واسترجيته يعرفنى كل حاجة وكان خايف عشان دى اسرار عملاء بس قدرت اعرف كل حاجة
صرخ عمر:طيب وعمل كده ليه ……ليه يحرمنى منها ليه
ليه يعمل فيا كده استفاد ايه من ده كله
زياد:البحر يحب الزيادة …….ها هتعمل ايه
عمر:اما نرجع مصر هتعرف
انتهى الاسبوع المخصص وقبل العودة بيوم واحد عزمهم عزت جميعا لقضاء يوم على يخت اجره ليحتفلوا جميعا بالعمل الجديد
كان كلا منهم مشغول بحاله انجى تحاول جذب عمر اليها ولكنه زاد فى بعده وزياد يراقبها بحزن اما ندى فكانت وحيدة صامتة لاتتحدث تنظر فقط للبحر يراقبها عزت دائما وبريهان كانت تريد ان تنتقم منها على طردها من الشركة بسببها
اما شريف وشيرين يعيشون ايام حبهم سويا
اتجهت بريهان الى انجى:ايه مش هتنزلوا المياه
انجى:لا مليش مزاج
بريهان ليه بس ……عمر تنزل
عمر:لا مش عايز عن اذنكم ابتعد عنهم وقف امام البحر يراقب الشمس باشعتها الذهبية
ويرى انعكاسها فى الماء التف اليها وجده وحيدة صامتة تنظر للبحر ايضا
بريهان:هى ندى بتعرف تعوم ياانجى
انجى:ندى لالا بتخاف
بريهان:يا خسارة كنت عايزها تنزل معايا يلا مفيش نصيب
وقفت ندى على مقدمة اليخت تنظر للمياه ….اقتربت منها بريهان ……ايه يا ندى مش هتعومى ……
ندى:لا انا معرفش اعوم اخاف
بريهان:ليه بس دى المياه حلوة اوى
وفجاة دفعتها للماء صرخت ندى وسمع صوتها الجميع جرى عليهم راها عمر القى بنفسه خلفها وهى تحاول العوم ولم تدرى وجدت نفسها تهبط الى الاسفل هبط عمر خلفها وجذبها الى الاعلى وهو يصرخ بها :ندى حبيبتى فوقى ندى
كانت بدات تفقد وعيها وعمر يهزها لتفيق :ندى ردى عليا …..ندى
القى اليه زياد بعوامة ليضع ندى فيها صعد عمر وحملها على سطح اليخت وظل يضغط على قلبها بيده لتفيق وانجى وشيرين يبكون وهو يصرخ بها:ندااا……..قومى ……ندا ردى عليا يا ندى
عزت:طيب استنى انا هعملها تنفس صناعى
لكمه عمر:اياك تقرب منها ابعد
اندهشت انجى من فعلته ولكنه لم يعيرها اهتمام ظل يضغط عليها حتى تنفست وعطست بشدة وجدته امامها والماء يتساقط من جسده
عمر بلهفة:انتى كويسة
ندى بصوت ضعيف :اه
حملها الى الكابينة وخلفه شيرين
عمر:لو سمحتى غيرلها هدومها بسرعة مش عايزها تتعب
ولا تاخد برد
شيرين:حاضر متخافش
رحل وعيناه متعلقة بها خرج على صوت انجى تصرخ ببريهان:انتى اللى قصدتى تعملى كده
بريهان:ايه مالك كنت بهزر معاها
عمر:فى ايه
انجى:بريهان هى اللى زقت ندى وهى عارفة انها مش بتعرف تعوم
نظر اليها بغضب اربكها:انتى اللى عملتى كده
بريهان:اه عشان طردتنى بسببها من مكتبك فاكر ولا ناسى وانا مش بسيب حقى
صفعها بشده وامسكها من شعرها وهو يصرخ بها:انتى ايه حيوانة ايه الشر ده ……عارفة لوكان جرالها حاجة قسما بالله لكنت بايدى ……سمعانى
بريهان وهى تفلت من يده:اه طبعا مش حبيبة القلب
صمت الجميع واتجهوا
بانظارهم الى عمر الذى لم يتحرك مندهشا من كلمتها نظر الى انجى ورحل بدون كلمة واحدة ….ابدلت شيرين ملابس ندى دخلت انجى اليها:هاااا عاملة ايه
شيرين:لسه مفقتش ……
بدات ندى تفيق ولم تنطق الا بكلمة واحدة………عمر
ظلت ترددها وانجى تستمع اليها وشيرين مرتبكة لا تعرف رد فعل انجى التى لم تتحمل وخرجت قابلت عمر وهو قادم
عمر:هاا يا انجى ندى عاملة ايه دلوقتى
انجى:كويسة ……..كويسة اوى
تركته ورحلت مندهشا ولكنه لم يهتم وذهب لندى استئذن شيرين ليجلس معها وحده
اقترب منها وامسك بيدها:ندى فوقى بقى ..هتسيبنى كده يا ندى حبيبتى قومى يا ندى
بدات ندى تفيق وجدته بجوارها ممسك بيدها وهم وحدهم :عمر انت هنا من امتى
عمر:من زمان يا حبيبتى
ندى:عمر اخرج انجى هتشوفك
عمر:مش مهم ……اى حاجة مش مهم ……..انجى لازم تعرف كل حاجة ………ندى بابا كذب عليا ومطلعش عنده ديون ولا حاجة
ندى:ايه اومال ….
عمر:كانت لعبة منه عشان اتجوزها باى طريقة
ندى:انجى تعرف
عمر:معتقدتش انها تعرف بس مش هيفرق فى حاجة تعرف متعرفش خلاص مش فارقة انا خلاص معنديش حاجة اخاف عليها غيرك بعد اللى حصل النهاردة اتاكدت انى مقدرش اعيش من غيرك يا حبيبتى
ندى:عمر طيب ممكن تطلع دلوقتى وتسيبنى
عمر:هخرج بس بعدين مفيش حاجة هتفرقنا باذن الله
تركها وخرج تشعر بالسعادة والحزن معا السعادة ان حبيبها يمكن ان يعود اليها والحزن على انجى اذا علمت ماذا سيحدث
خرج عمر قابل شيرين :عمر :شيرين معلش خدى بالك منها
شيرين:متخافش يااستاذ عمر بس ممكن اقولك حاجة
عمر:خير
تحت امرك
شيرين:ندى وهى بتفوق …….نطقت باسمك
احس بفرحة وتاكده الان انها مازالت تفكر فيه :طيب وايه المشكلة
شيرين:المشكلة ان انجى كانت موجودة
عمر:عشان كده كانت خارجة متضايقة
شيرين:اكيد
عمر:طيب خدى بالك من ندى لحد ما نوصل
عادوا الى الشاليهات والكل على استعداد للرحيل فى اليوم التالى تغير الحال اصبح عمر اكثر سعادة بعدما تاكد من حب وتاكده ان والده لم يكن مديونا لوالد انجى وقرر الزواج من ندى مهما حدث
خرج شريف لياتى بالهدايا لوالدته واخوته قبل ان يعود وطلب شيرين ان تخرج معه ولكنها رفضت لتكون بجوار ندى
شريف:يعنى مش
هتخرجى معايا
شيرين:معلش يا حبيبى انت شايف ندى تعبانة مينفعش اسيبها واخرج
شريف:ماشى يا شيري بس لوجبت حاجة ومعجبتكش مش هرجع حاجة
شيرين:ماشى يا حبيبى ده انت ذوقك عسل
شريف:والنبى انتى بتضحكى عليا بكلمتين ماشى يا شيرى سلام
شيرين:سلام
دخلت غرفتها وجدت ندى :ينفع يا شيرين متخرجيش معاه
شيرين:يا حبيبتى ..انا معاكى اهو لحد ما تبقى كويسة
ندى:لاانا كويسة والله الحمد لله روحى معاه
شيرين:خلاص بقى ايه زهقتى منى بسرعة كده
ندى:لا والله ابدا ربنا عالم انا بحبك ازاى
شيرين كانها تذكرت شئ :ندى معلش نسيت اقول لشريف على حاجة
الحقه بسرعة واجيلك على طول
ندى:ماشى يا حبيبتى
خرجت ولم تدرى ان عزت يراقبها وعندما تاكد انها خرجت ذهب لندى …….سمعت ندى صوت الباب اعتقدت انها شيرين
ندى:ايوه يا شيرين حاضر استنى
فتحت الباب وجدت عزت امامها :مستر عزت خير فى حاجة
عزت:عايزك فى كلمتين ممكن
ندى:اتفضل خير
عزت بخبث:مينفعش هنا ممكن ندخل جوه
ندى بخوف:لا معلش مش هينفع انا لوحدى
عزت:لاوالله …..اومال عمر باشا لما كان معاكى فى الاوضة لوحدكم …..كان ينفع ازاى
ندى:انت بتقول ايه …..بص انا مش فاضية عن اذنك
همت ان تغلق الباب دفعه بقوة لتسقط
على الارض قامت سريعا وجدته يغلق الباب بالمفتاح صرخت به :افتح الباب واخرج بره
عزت:اشمعنى عمر ها فاكرة لما كنتوا لوحدكم فى المكتب والباب مقفول عليكم هاا فاكرة لما وقعتى فى المية وكان قاعد جنبك وماسك ايدك فكرانى مش عارف حاجة لا ده انتى عبيطة اوى
عادت شيرين وجدت الباب مغلق ورات عزت يصرخ بندى :انتى بتعتى انا فاهمة
ظلت تضرب على الباب وندى تصرخ بها ولكنه كان كالاعمى والاصم لم تجد امامه غير عمر ذهبت اليه فتح عمر الباب وجد شيرين خائفة ترتعش
عمر:مالك يا شيرين
شيرين:الحق عزت اتهجم علي ندى وقفل الباب عليها الحقها
يا عمر
جرى بسرعة حاول ان يفتح الباب وهو يصرخ بعزت الذى التف ووجد عمر :اهلا الباشا وصل حلو اوى ….تعالى بقى
هجم عليها وهى تضربه بكل قوتها ولكنها كانت ضعيفة بالنسبة له صرخت بعمر لينجدها منه
كسر عمر زجاج الباب بكرسى كان موجود وهجم على عزت يكيل له بالضرب المبرح حتى انه فقد وعيه من كثرة الضرب
التف اليها وجدها تبكى اوقفها بيده :انتى كويسة
ندى بضعف :ايوه
عمر:متخافيش يا حبيبتى متخافيش انا معاكى
ندى:عمر انا خايفة
عمر:متخافيش يا حبيبتى انا معاكى اهوو ……..شيرين خليكى معاها لو سمحتى
حضر زياد وراى
عزت ملقى على الارض وندى تبكى والزجاج المكسور
زياد:ايه اللى حصل
عمر:مش وقته تعالى نشده ونرميه بره
اخرجاه حضرت انجى :ايه ده فى ايه
عمر:مفيش حاجة عن اذنكم
انجى:زياد فى ايه
زياد:الحيوان اتهجم على ندى وهى وحدها
انجى بصرخة :ايه عمل فيها حاجة
زياد:لالا متخافيش عمر لحقها
انجى:عمر ……زياد ممكن اسالك سوال
زياد:اكيد اتفضلى
انجى :ايه اللى بين عمر وندى يا زياد